Website Rob Droog

inspirerende teksten

Gisteren een mooie spreuk van Anna sofia van Hooijdonk: ik leef vandaag de herinnering van mijn toekomst... (inderdaad, moet je even over nadenken denk ik, heeft iets te maken met plannen maken, deze herinneren en uitvoeren) Geplaatst op 021111

Je kunt pas ergens werkelijk weggaan als je ook zou kunnen blijven
(Met dank aan Jan B.)

Stilstaan is alleen maar stilstand als je denkt dat je ergens heen moet...
Geen idee van wie. Geplaatst op okt 2010

Niets kan tot u komen als u het niet eerst zelf ooit hebt uitgezonden...
Zohra

De dief in de nacht...

Ik heb de dief in de nacht betrapt, het was er niet één, het waren er velen. Altijd was hij daar, zo onverwacht, zo stil...

Ik heb de dief in de nacht betrapt. Ik heb hem leren kennen in al zijn vormen. Als vrouw, als man, als situatie, als gebeurtenis. Vlak bij, veraf, maar altijd mij van binnen rakend. De verrassing, die onmogelijke draai in de beweging. Het vanzelfsprekende dat plotseling niet meer bestaat. Dat wat je nooit ziet aankomen en nooit verwacht.

De dief in de nacht, vechter, soms brengster van licht. Ik heb de dief in de nacht betrapt. En nu zie ik, hij is er altijd, overal en alles in allen. Nu kan ik slapen, mag ik het laten, wat nodig is komt. Diep vertrouwen hebben de sloten doen verroesten. Kom maar binnen, ook als ik niet kijk. Je schaduw is genoeg om lief te hebben. Ik weet toch wel wat je doet en het is goed.

Rob, oktober 2005

afstand schept inzicht
Rob, oktober 2005

Daar waar schuld geen rol speelt is vergeving moeiteloos 
Rob, mei 2005

Achter elke beschuldiging zit een wens. 
Met dank aan Toon

Als je met één vinger op beschuldigende wijze naar iemand wijst, heb je dan ook in de gaten dat er drie vingers van diezelfde hand naar jou wijzen?
Anna Sofia van Hooijdonk

Ik gun mezelf vernieuwing, ook al moet ik daarvoor door mijn eigen oude pijn heen.....
Rob, met dank aan Erna, november 2004

We waren haast nergens bang voor en wilden recht door zee. We doken in de boeken over's wereld wel en wee. Over het reilen van de aarde, het zeilen van de mens. Langs klippen en gevaren tot aan de grenzen van de wens. Over wie die heeft getrokken en hoe scheef die is gegaan. En hoe dwars je moet gaan liggen om recht door zee te gaan.
Huub van de Lubbe

Misschien is werkelijke vrijheid juist het niet weten wat er het volgende moment zal gebeuren en hoe jij daar dan op zal reageren......En dat dan helemaal oké vinden, daarin kunnen relaxen, volledig. Slechts vertrouwend dat wat er ook zal zijn, goed is, passend is voor jouw op dit moment. 
Rob, augustus 2004

Als het meest onverklaarbare in je leven past in het verstand van je hart, dan pas is acceptatie, vergeving en transformatie mogelijk, eigenlijk zelfs onvermijdelijk.
Rob, augustus 2004, onderweg van Parijs naar Nederland.......

De vicieuze cirkel van het beeld

ALS IK BLIJF KIJKEN ZOALS IK ALTIJD HEB GEKEKEN
BLIJF IK DENKEN ZOALS IK ALTIJD HEB GEDACHT
BLIJF IK GELOVEN ZOALS IK ALTIJD HEB GELOOFD
BLIJF IK DOEN WAT IK ALTIJD HEB GEDAAN
ALS IK BLIJF DOEN WAT IK ALTIJD HEB GEDAAN
BLIJFT MIJ OVERKOMEN WAT MIJ ALTIJD OVERKOMT

Deze tekst heb ik ergens gevonden, geen idee meer waar en van wie. Maar spreken doet het nog steeds........

Elke wond wordt langzaam een wonder
het werkelijke paradijs vindt men alleen als men de hel heeft bezocht én weer heeft verlaten.

Deze stonden in de communicatie van juli 2004 (blad van psychosofia)

NOEM MIJ

Noem mij geen toeval
Want daarvoor kom ik van te ver
Noem mij geen samenloop van omstandigheden
Want doorvoor heb ik zelf teveel keuzes gemaakt
Noem mij geen pech of geluk
Want dan zou ik zijn als een stuurloos blad in de wind
Noem mij geen antwoord op je verleden
Want anders zou ik slechts een natuurkundig verschijnsel zijn
Noem mij geen lot
Want lot is als het water wat alleen maar naar beneden kan stromen
Nee, noem mij gewoon bij mijn naam, uniek zoals ik ben
Geboren uit duizenden keuzes die ik heb gemaakt
En ik zie jou, en noem jou bij jouw naam, uniek zoals jij bent
Geboren uit de duizenden keuzes die jij hebt gemaakt
Dit moment van ons, twee keuzes, die elkaar in vrijheid kruisen
Dit moment van ons, waar twee zijn zal Ik zijn is beloofd
Hoe goddelijk kan ons samenzijn zijn, 
als we zien, wie we werkelijk zijn.

Rob mei 2004

De bevrijding 

Het levensritme van iedere dag
Herbergt het wezen van de schijn
Achter elke traan en iedere lach
Schuilt de zin van het zijn
Wie geeft mij een traan
Schenkt mij een lach
Wie reikt mij de hand, wie doet mij leed
Al wat het leven mij geven mag
Is slechts hetgeen ik de ander geef

Laat mij niet dansen op een andere toon
Niet handelen volgens een andere macht
Wezen van alle schijn
Verborgen in mijn woôn
Ontwaak, leef en werk
Vanuit mijn eigen kracht

Zohra 

Houding van de hulpverlener 

Wij zijn allen de ene dag hulpvrager en de andere dag hulpverlener. Ieder mens heeft vanuit de eenheid, de kosmische eenheid die wij vormen met alles wat leeft, affiniteit met alle negatieve aspecten en ook positieve aspecten, die in ieder ander mens leven. In het ene leven heeft u deze aspecten, in het andere leven die aspecten uit te werken.

In het ene leven bent u gezegend met iets meer inzicht, met iets meer begrip, met iets meer wijsheid misschien. In het volgend leven bent u misschien in bepaalde aspecten van uw persoonlijkheid zo wijs dat deze niet nog eens verwerkt hoeven te worden, maar dienen zich weer andere aspecten aan, die wel verwerkt moeten worden. Denk dus vooral niet dat wanneer u een hulpverlener bent, u nooit om hulp verlegen zult zitten. Op uw beurt zult u weer hulp nodig hebben. 

Wat ik met dit alles wil zeggen is dat de houding van de hulpverlener ontzettend belangrijk is, dat de houding van de hulpverlener de basis is waarop hij die ander kan ontmoeten, werkelijk ontmoeten. Niet alleen vanuit zijn hoogte, vanuit zijn inzicht, zijn begrip die ander helpen. Juist de ander tegemoet treden met het volste respect voor diegene die hulp vraagt. Daar heeft die persoon recht op. De hulpvrager, juist de hulpvrager, heeft recht, het volste recht, op werkelijke respect van de hulpverlener. Wordt het respect niet gegeven door de hulpverlener, dan zal hem dat opbreken. Dan zal hij, hetzij in een ander leven, hetzij in dit leven, dit karma – karma betekent de wet van oorzaak en gevolg – wat hij dus zelf weer in de kosmos heeft gebracht, opnieuw moeten oplossen.

Alles is met elkaar verbonden 

Dus alles wat wij doen, hetzij hulpvragen, hetzij hulpverlenen, ons hele denken, ons hele handelen, geeft die trillingen en roept die trillingen op, die met elkaar een eeuwig durende keten vormen. Ik wil hiermee zeggen, dat een mens niet leeft voor zichzelf alleen, dat de mens niet een eenling is. Ieder mens is uniek, ieder mens bestaat alleen zoals hij of zij is. Dat is zijn uniek zijn, zijn goddelijke aanwezigheid in hem zelf, zijn schepping in zichzelf. 
Al deze eenheden zijn met elkaar verbonden. Dat betekent, dat wanneer een enkele schakel van deze eenheid, deze keten, negatief handelt, denkt, er in de keten van de hele mensheid op deze planeet, in de kosmos, deze negativiteit blijft bestaan, totdat zij weer is opgelost. 

Hulpverlening is op zich niet alleen de hulp die u geeft aan een ander mens, hij is vooral onzichtbaar aanwezig. Met hoe meer respect hulpverlening wordt gegeven, met hoe meer liefde hulpverlening wordt gegeven, met hoe minder persoonlijke ideeën, denkbeelden, gevoelens dat gepaard gaat, des te zuiverder, schoner de hulpverlening is, des te zuiverder en schoner trillingen zij oproepen en geven in de kosmos, op deze hele planeet.

(Zohra Noach; uit het boekje hulpvragen en hulpverlenen.)

JE EIGEN LEVEN

Wanneer je begint je eigen leven te leven,
Het risico neemt te doen wat je werkelijk wilt doen,
Dan zullen de stukken van de puzzel vanzelf ineen passen
En je zult “bij toeval” op het juiste moment op de juiste plaats zijn.
Wat nodig is zal gezegd worden en gebeuren.
Onze logica stelt ons en anderen tevreden,
Onze intuïtie helpt ons onszelf goed te voelen,
Ons bewustzijn leert ons wat vrijheid is.
Herken jezelf in je medemens,
Ze zijn de spiegel van je Ziel.

(Anna Sofia van Hooijdonk; uit het boekje Licht op sterven)

PIJN

Je pijn is het breken van de schaal die je inzicht omsluit.
Zoals de steen van de vrucht breken moet,
Opdat haar hart in de zon mogen staan,
Zo moet de mens pijn kennen.
En zo je in je hart de verwondering levendig kon houden
Om de wonderen in je dagelijkse leven,
Zou je de pijn niet minder wonderlijk voorkomen dan je vreugde.
En je zou de seizoenen van je hart aanvaarden,
Zoals je de seizoenen hebt aanvaardt die over de velden gaan.
En je zou met gelijkmoedigheid de winter van je verdriet gadeslaan.
De grootste helende kracht in de schepping is de kracht van de liefde.
Het menselijk hart is de schelp waar de parel van oprechtheid
In wordt gevonden

Kahlil Gibran